Waarom ik gestopt ben met het doneren van bloed

bloeddoneren

Vorig jaar nam ik op 24 november (een dag voor mijn verjaardag) het besluit om bloeddonor te worden. Tja, wijsheid komt met de jaren dus dat leek me een wijs besluit zo vlak voor mijn 21ste verjaardag. Ik vond het fijn om iets te kunnen doen voor een ander en misschien wel een leven te kunnen redden met mijn bloed. Toch ben ik in september gestopt en ben ik sindsdien geen bloeddonor meer. Waarom? Dat vertel ik je vandaag.

Ik ben iemand die graag anderen helpt, zo ben ik eigenlijk ook altijd opgevoed. Wanneer je iemand kunt helpen, dan doe je dat. Zo dacht ik ook over bloed doneren. Waarom zou je het niet doen wanneer jij er iemand mee kunt helpen en het je eigenlijk niet meer kost dan een paar minuten? Dat dacht ik ook en dat was dan ook de reden waarom ik bloeddonor wilde worden. Toen ik vorig jaar een stand van Sanquin tegenkwam op de Margriet Winterfair, besloot ik dan ook om donor te worden.

Kort daarna werd ik opgeroepen voor de intake. Tijdens die intake moest ik een hoop vragen beantwoorden en werden er een paar buisjes bloed afgenomen.,

Op 24 oktober kon ik voor mijn eerste donatie komen. Ik nam mijn vriend (die niet tegen naalden kan) mee zodat ik niet zelf met de auto terug moest rijden. Ik wist immers niet hoe mijn lichaam zou reageren op het afnemen van 0,5L. Hoe mijn vriend hierop reageerde, wist ik al snel genoeg. Nog voor dat er een naald tevoorschijn kwam voelde hij zich helaas niet lekker en slap en werd dus van mij afgezonderd. En ik kan je zeggen dat dat best wel vervelend is. Niet omdat ik het niet alleen kon, maar meer omdat ik me zorgen maakte over hem.

Nadat er bij mij bloed afgenomen was (binnen 6 minuten :O), zocht ik mijn vriend op. Gelukkig voelde hij zich al een stuk beter. Op het moment dat we wilden vertrekken begon ik me ineens slap te voelen. Waarschijnlijk door de combinatie van me zorgen maken en in korte tijd 0,5L bloed verliezen. Ik moet zeggen dat ze bij Sanquin ontzettend zorgzaam zijn. Ik moest ineens in een stoel gaan liggen en kreeg thee, koekjes en natte washandjes. Achteraf kon ik hier best wel om lachen maar op dat moment vond ik het zo overdreven. Er werd me ook zo’n 10x gevraagd of het echt goed ging en ik moest eerst nog op twee andere stoelen zitten voordat we naar buiten mochten, haha! Dit bedoel ik niet negatief hoor, integendeel! Maar ik zorg liever voor iemand anders in plaats van iemand voor mij.

bloed-doneren

Het was dus echt een bijzondere eerste donatie die ik nooit meer ga vergeten. Ook gelijk bijzonder aangezien mijn vriend en ik toen net 2 weken samen waren. De eerste relatietest hadden we dus gelijk gehad bij de bloedbank.

Een aantal weken later kreeg ik een brief op de mat. Mijn bloed bleek niet geschikt te zijn voor donatie. Oh, met dit scenario had ik geen rekening gehouden. Er was tijdens het onderzoek iets gevonden in mijn bloed waardoor het niet bruikbaar was en niet gedoneerd kon worden. ‘Shit’ was het eerste wat er door mijn hoofd ging. Om eerlijk te zijn vond ik dit best wel eng. Misschien had ik wel een enge ziekte of was er iets mis met mijn gezondheid? Wat er precies ‘mis’ was met mijn bloed konden ze niet zeggen (dat maakte het nog spannender). Toch moest ik er van Sanquin vanuit gaan dat het niet met mijn gezondheid te maken had, maar met een foute test. Ik was opgelucht dat het niet om mijn gezondheid ging maar eigenlijk vond ik het ook heel erg vervelend dat mijn bloed niet gebruikt kon worden. Zeker omdat zowel mijn vriend als ik, allebei best wel beroerd waren na het doneren. Het voelde dan ook bijna als ‘stank voor dank’ al weet ik dat dit absoluut niet zo is en ik niet zo mag denken.

Wanneer je bloed niet bruikbaar is mag je gelijk een half jaar niet meer doneren. Na dat halfjaar mag je weer een paar buisjes bloed afstaan en wordt er bepaald of je bloed überhaupt bruikbaar is. In september kreeg ik weer een oproep voor deze buisjes op de mat. Omdat ik het eigenlijk best wel vervelend vond hoe het gegaan is en ik het druk had met werken, heb ik toen besloten te stoppen met doneren. Ik heb het in ieder geval geprobeerd…

Ik wil je met dit artikel absoluut niet ontmoedigen om te doneren. Ik vind het doneren van bloed nog steeds ontzettend goed en ben dan ook blij dat er veel doneren zijn die wél levens kunnen redden. ik heb het geprobeerd maar het is dus niet gelukt. Maar misschien is jouw bloed wel bruikbaar! Ik wil Sanquin bedanken voor alle zorgen. Als je ergens in goede handen bent, is het daar wel!

Doneer jij bloed of iets anders? 

Liefs, Annemijn 

8 Comments on Waarom ik gestopt ben met het doneren van bloed

  1. Renata
    28 oktober 2016 at 08:35 (1 jaar ago)

    Ik heb ook jaren lang bloed gedoneerd totdat ik fibromyalgie kreeg en toen ben ik er mee gestopt. Ik had alle energie voor mezelf nodig. Ik ben al wel jaren donor voor als er iets met mij zou gebeuren.
    Renata onlangs geplaatst…Beast FriendsMy Profile

    Beantwoorden
  2. Anne
    28 oktober 2016 at 17:54 (1 jaar ago)

    Ik doneer ook bloed. De eerste keer voelde ik mezelf wegzakken na 0,3L. Ik werd direct ontnaald en moest plat. Gelukkig kon het bloed wel gebruikt worden en ik doe het graag vaker!

    Beantwoorden
    • Anitra
      2 februari 2017 at 17:02 (10 maanden ago)

      The extsepire shines through. Thanks for taking the time to answer.

      Beantwoorden
  3. iooon
    29 oktober 2016 at 08:46 (1 jaar ago)

    Ik ben ongeveer 3 jaar donor geweest maar gestopt omdat ik moeilijke aders heb. Een van de prikkers raadde het af want ik zou mijn eigen aderen kunnen beschadigen en zo moeilijk hulp kunnen krijgen wanneer ik het zelf nodig zou hebben.

    Soms denk ik er aan om me weer aan te melden, maar voorlopig toch maar niet.

    Beantwoorden
  4. Karensfitjourney
    30 oktober 2016 at 13:13 (1 jaar ago)

    Je moet doen waar je jezelf goed bij voelt! Ik weet dat als ik om de 3 maanden bloed zou doneren, dat mijn eigen gezondheid achteruit gaat vanwege het ijzertekort, vitaminetekort en dergelijke.. Maar als ik iemand in mijn omgeving kan helpen, zou ik dit natuurlijk wel doen.

    Beantwoorden
  5. Anneleen
    3 november 2016 at 21:28 (1 jaar ago)

    Wat toevallig! Ik heb vandaag nog tegen men moeder zitten zeggen hoe graag ik eens een keer bloed zou gaan geven, omdat ik dat inderdaad een heel mooi initiatief vindt! 🙂 Jammer dat jouw bloed niet geschikt is, maar je hebt het inderdaad geprobeerd en dat vind ik al super knap en moedig van je !
    Anneleen onlangs geplaatst…Terug in de tijdMy Profile

    Beantwoorden

Leave a Reply

CommentLuv badge