Raceverslag: DRV Bergse Monumentenloop 2018

bergse monumentenloop

Begin dit jaar heb ik mezelf een doel gesteld: 12 hardloopmedailles binnenslepen in 2018.
En ja, dan moet je aan de bak! De teller stond op twee en aangezien dit de vierde maand van het jaar is, werd het tijd om er wat aan te doen. Afgelopen zondag liep ik dan ook mee tijdens de 5km van de DRV Bergse Monumentenloop in Bergen op Zoom. Ik kan je één ding vast vertellen, het was niet makkelijk! De rest vertel ik je in dit verslag.

Vorig jaar stond ik mijn vader langs dit parcours aan te moedigen. Toen ik begin dit jaar naar leuke loopjes zocht, schoot deze al snel door mijn gedachten. En aangezien ik toch regelmatig op de Brabantse Wal te vinden ben, was dit een prima kans! Een paar weken geleden schreef ik me in voor de DRV Bergse Monumentenloop. Afgelopen zondag was het zover!
De weer-app op mijn telefoon gaf aan dat het ongeveer 17 graden zou worden, prima om in een zomerse outfit te lopen.

Rond 11.00 uur vertrok ik naar Bergen op Zoom, waar om 12.00 uur het startschot zou klinken. Bij het wedstrijdsecretariaat kwam ik Natalie Sinke (@glamrunner op Instagram) tegen. Ik volg haar al een tijdje en vond het daarom ook wel leuk om haar te ontmoeten. Na een kort praatje werd het tijd om richting de Grote Markt te gaan om me voor te bereiden. Hier was mijn vriend inmiddels ook gearriveerd.

Nog een korte warming up & mijn veters nog een keer strikken (wat dus te strak was), kon in het startvak gaan staan. Na het startschot liepen we richting het oudste monument van Bergen op Zoom, de Gevangenpoort. De laatste keer dat ik hier liep, tijdens vastenavend, was ik toch iets minder nuchter en fanatiek ;). Hierna liepen we terug richting het Markiezenhof, vervolgens richting Ravelijn op den Zoom en het Bolwerk. De eerste twee kilometers vlogen voorbij, maar tijdens de derde kreeg ik het toch zwaar. Ik had het warm en merkte dat mijn veters van zijn schoenen te strak gestrikt waren. Daarnaast ergerde ik me ook aan sommige medelopers, ik weet het, ik ben een zeurpiet. Maar mentaal was het toch even zwaar.

Vervolgens liep ik richting de haven, waar ik een loopmaatje vond. Een iets oudere man die al een tijdje hetzelfde tempo liep. Ik had hem al eerder ingehaald maar hij bleef vlak achter me lopen. Soms voel ik me tijdens zo’n run echt te sociaal, ik probeerde een soort praatje te maken met deze man. Voor zover we nog konden praten natuurlijk. Hij vertelde me dat het ‘ergste’ stuk nog moest komen. Er stonden nog wat hoogtemeters op het programma. Overigens bestond de gehele run uit veel vals plat. Vervolgens zei hij: ‘Lekker tempo, hè?’ en het enige wat ik kon denken was: ‘Lekker tempo?’ ik dacht dat ik dit nooit ging volhouden, dit is alles behalve lekker! De rest van de loop, richting de binnenstad en de finish op de markt, hebben we samen gelopen. Achteraf bleek hij ook uit Zeeland te komen, misschien schepte dat een band.

De laatste kilometer had ik het mentaal taai, op mijn nieuwe sporthorloge zag ik de seconden wegtikken. En ik wist dat, als ik een PR wilde lopen, ik dit tempo vol moest houden of zelfs een tandje bij moest zetten. Maar ik heb mijn best gedaan en gegeven wat ik kon geven. Al had ik even het gevoel dat ik mijn maaginhoud zou gaan bekijken, alles kwam omhoog. De allerlaatste meters kon ik er nog een sprintje uit persen en met succes. Ik finishte in 25.50 minuten! Een persoonlijk record! Wauw! Als 6e vrouw van de 86 en overall 37ste van de 156. Het was enorm zwaar maar het was het dus zeker waard. Daarna volgde uiteraard een high five van mijn ‘loopmaatje’ die een paar seconden na mij finishte. Vriendelijke meneer, bedankt! Dankzij u was ik toch een stukje sneller!

Medaillestand: 3/12

Wat gaat het volgende loopje worden? Als je tips hebt, hoor ik het graag.

Liefs, Annemijn 

Leave a Reply

CommentLuv badge