Mijn leven met Astma

FullSizeRender (8)
Die ene avond waarop ik voor het eerst weinig tot geen lucht kreeg staat nog in mijn geheugen gegrift. Ik vond het spannend, eng en wist niet wat er met me aan de hand was. Inmiddels zijn we 14 jaar verder en weet ik wat ik heb. Ik heb namelijk een vorm van astma die we in het begin chronische bronchitis noemde maar vanwege mijn klachten past dit onder astma. Vandaag vertel ik jullie hier meer over! Benieuwd naar wat voor invloed dit op mijn leven heeft? Lees dan zeker even verder!

Ik was zeven jaar oud en ging ’s middags spelen bij een vriendinnetje thuis. Zij woonde op een grote boerderij en wij speelden daar heel graag in de schuur. Daar stonden namelijk een hele hoop hooi- en strobalen waar je als kind heerlijk in kon klimmen en spelen. Dat had ik dan ook de hele middag samen met haar gedaan. Bij thuiskomst gaf ik aan dat ik het benauwd had en maakte ik een piepend geluid wanneer ik adem haalde. Ik vond dit zelf best wel een beetje eng omdat ik minder lucht kreeg maar ik had de indruk dat het voor mijn ouders nog wat lastiger was. Ik had als kind toch niet zoveel besef van wat er aan de hand was. Zodra mijn moeder die dag thuis kwam zijn we gelijk naar de huisarts gereden.
Daar moest ik wat testjes doen om te kijken waar de benauwdheid vandaan kwam. Uiteindelijk is daar gebleken dat ik last had van bronchitis. Chronische bronchitis werd me verteld en ik kreeg direct medicijnen in de vorm van een inhalator.  Zelf had ik het vaak over astma omdat heel veel mensen anders niet begrepen wat ik had. De kans dat ik over deze benauwdheid en klachten heen zou groeien was relatief groot, maar helaas is dat nooit het geval geweest. Daardoor valt dit ook onder astma.

Astma is een chronische, en dus blijvende, ontsteking van de longen. Hierdoor reageren mijn longen op veel verschillende prikkels zoals bijvoorbeeld rook, vochtig weer, sporten of zware inspanning, huisstofmijt en huisdieren. Wanneer ik hiermee in aanraking kom zwellen mijn slijmvliezen in mijn keel, neus en longen op, worden mijn luchtwegen smaller door het samentrekken van spieren en wordt de lucht niet genoeg ververst.

Vanaf dat moment dat ik wist dat ik hier last van heb is er best wel wat gaan veranderen. Waar ik eerst volop kon rennen, sporten en gek doen, werd dit nu iets minder makkelijk. Zodra ik me ga inspannen krijg ik last van mijn astma en krijg ik het dus benauwd. Het is dus zo dat ik altijd voordat ik ga sporten medicijnen moet nemen want anders kan ik het wel vergeten. Hier kan ik weleens flink van balen.
Iets anders wat ik soms lastig vind zijn huisdieren. Veel vrienden en familie van mij hebben huisdieren en daardoor kan ik niet altijd bij die personen langskomen. Meestal gaat dit wel eventjes of voor een paar uurtjes maar echt een nacht blijven slapen is in de meeste gevallen niet handig. Zo hebben mijn ouders mij vroeger ‘meerdere keren s nachts op moeten halen wanneer ik weer eens bij een vriendinnetje met een hond of kat logeerde. Ik zal dus genoegen moeten nemen met een goudvis want andere dieren kan ik niet verzorgen, haha.

Inmiddels weet ik echt niet beter dan dat ik dit heb. En eigenlijk vind ik het ook niet zo heel erg. Het hoort nou eenmaal bij mij. Ik schrijf dit dan ook echt niet om medelijden te krijgen maar gewoon omdat ik jullie hier eigenlijk nooit over vertel maar het wel iets is wat echt bij mij hoort en waar ik wekelijks of dagelijks mee geconfronteerd word en zal blijven worden. Ik had dit als kind al en weet daarom eigenlijk niet beter en hem er mee leren leven. Het lijkt me veel erger om het als volwassene te krijgen want dan heeft het nog meer impact op je dagelijks leven.

Het feit dat ik hier nooit eerder over geschreven heb zegt eigenlijk genoeg. Dat wil voor mij namelijk zeggen dat het zo ‘normaal’ geworden is dat ik eigenlijk vaak over nadenk en het heel gewoon vind. Het hoort er nou eenmaal bij.

Liefs, Annemijn

 

 

 

5 Comments on Mijn leven met Astma

  1. Sabrina
    31 januari 2016 at 15:19 (2 jaar ago)

    Ik werk zelf in de zorg en kom het daar ook vaak tegen.. nu ik je artikel lees, herken ik het dat men niet beter weet en er inmiddels al ‘gewend’ aan zijn..

    Beantwoorden
  2. anneleen
    2 februari 2016 at 10:42 (2 jaar ago)

    Mijn vriend heeft ook astma. Als kind had hij hier heel veel last van en moest hier ook best zware medicatie voor nemen. Gelukkig is hij hier nu wat ‘uitgegroeid’ en heeft hij er niet meer zoveel last van. Is dat bij jou ook wat minder geworden of heb je er nog steeds zoveel last van dan dat je als kind had? Wel heeft hij steeds een puffer bij de hand, moest hij deze nodig hebben. Ook merk ik dat het toch een soort van zwakke plek voor hem blijft, als hij ziek is, is het 9/10 op zijn luchtwegen. Is iets waar je een beetje alert voor moet blijven denk ik!
    anneleen onlangs geplaatst…Strengths and weaknesses testMy Profile

    Beantwoorden
  3. Kristel
    10 mei 2017 at 21:29 (1 jaar ago)

    Als je erover wil praten, hoor ik het wel he, ik heb de hele apotheek al gehad. Ventolin, lomudal, becotide, beconase, etc… en… vergeet niet, je kan er nog steeds overheen groeien, ook jij 😉 Is mij na 30 jaar ook gelukt 👍

    Beantwoorden

1Pingbacks & Trackbacks on Mijn leven met Astma

  1. […] ik zelf een konijn en kwamen er kippen in de tuin. Hartstikke leuk! Helaas bleek ik wegens mijn chronische bronchitis  hartstikke allergisch te zijn voor dieren met haren. Ik vond mijn konijn heel leuk maar kon er […]

Leave a Reply

CommentLuv badge