Hoe is het om een broer in het buitenland te hebben?

oostenrijk

Zoals je misschien wel weet, woont mijn broer nu zo’n 1,5 jaar tussen de prachtige bergen van Oostenrijk. Het land van de lederhosen, wiener schnitzel, apfelstrudel, Sissi en Mozart. Om precies te zijn, zijn we zo’n 931 km van elkaar verwijderd. Maar hoe is dat eigenlijk? Vandaag deel ik mijn ervaring. 

Een aantal jaren geleden ging mijn broer voor een paar maanden naar het prachtige Oostenrijk om daar stage te gaan lopen. Na zijn HBO opleiding hier in Nederland wou hij graag doorstuderen en het liefst weer daar. Dat klonk wat makkelijker dan het daadwerkelijk was maar in september 2015 was het toch echt zo ver. Hij pakte zijn koffers en ruilde dit koude kikkerlandje in voor Oostenrijk. In eerste instantie om verder te studeren maar hoogstwaarschijnlijk definitief.

Mijn broer en ik hebben altijd wel een goede band gehad we konden het meestal goed met elkaar vinden. Al waren er vroeger ook vaak genoeg mindere momenten hoor. Van die standaard ruzies om de afstandsbediening of wie op welke helft van de bank mocht zitten, jeetje mina! Maar ik gok zomaar dat dat in ieder gezin wel voorkomt.

Toen hij vertrok werd me dan ook vaak gevraagd hoe ik dat nou eigenlijk vond. Maar eigenlijk viel het me reuze mee. Ik weet dat hij het daar onwijs naar zijn zin heeft en dat gun ik hem enorm. In het begin was het wel vreemd hoor. Zo stond ik regelmatig met 4 borden en 4 setjes bestek in mijn handen wanneer ik de tafel wilde dekken voor het avondeten terwijl we maar met 3 waren. Tja, dan is het soms best raar en onwennig maar het lijkt me dat je dat altijd hebt wanneer er iemand uit huis gaat. In de eerste periode voelde ik me vaak een soort enigst kind. Zo ook toen ik mijn vriend ontmoette en hem voorstelde aan mijn familie. Mijn broer kon ‘ie op dat moment niet ontmoeten en dat was ook wel even vreemd.

Mijn broer en ik zien elkaar ongeveer 3 à 4 keer per jaar. Met kerstmis, in de zomer, op wintersportvakantie en soms nog eens tussendoor. Dat is niet vaak maar laten we eerlijk zijn, zie je je broer, zus, vriend of vriendin uit Groningen vaker? Ik kan me zo voorstellen dat, wanneer je familieleden in een ander deel van Nederland hebt, je deze (helaas) niet veel vaker ziet.  Zo is dat ook met Oostenrijk. Het enige grote nadeel is dat je niet zomaar op bezoek kan gaan of elkaar even kan zien. Dat vind ik dan soms ook wel jammer. Vooral op speciale dagen zoals verjaardagen of bepaalde feestdagen. Gelukkig houden we elkaar meerdere keren per week op de hoogte via Whatsapp of we bellen even. Maar mocht er echt iets aan de hand zijn dan kun je natuurlijk binnen een dag in Oostenrijk staan.

Soms is het zelfs wel handig… zo bleven mijn vriend en ik afgelopen zomer nog bij mijn broer slapen toen we onderweg waren naar Kroatië. Dan is zo’n tussenstop ideaal. Ook worden we regelmatig op de hoogte gehouden wat betreft de sneeuwcondities in de wintersportplaatsen. Inclusief de jaloersmakende foto’s. Dat is wel een pluspunt: mocht je een keer bij hem gaan logeren of op bezoek gaan, dan heb je ook gelijk een vakantiegevoel.

Nu na 1,5 jaar weet ik bijna niet meer beter. Dat klinkt misschien raar maar ik ben er inmiddels zo aan gewend. Natuurlijk mis ik hem regelmatig maar dit is wat het is. Ik kan, denk ik, bijna concluderen dat de band tussen mijn broer en mij nu zelfs waardevoller is dan voorheen. Wanneer je samen in hetzelfde huis woont mopper je toch eerder op elkaar of klaag je sneller over van alles en nog wat. Wanneer we elkaar nu spreken is dat heel anders. Die momenten zijn veel kostbaarder en waardevoller geworden en dus is er ook geen ruimte voor negatieve dingen. Ik kijk er dan nu alweer onwijs naar uit om samen met hem op wintersport te gaan in dat prachtige land, Oostenrijk.

Hebben jullie familie op afstand? Zo ja, hoe ervaar je dat?

Liefs, Annemijn 

1 Comment on Hoe is het om een broer in het buitenland te hebben?

  1. Dionne
    27 januari 2017 at 08:16 (8 maanden ago)

    Tof dat je broer daar woont. Zelf kom ik uit Limburg maar woon ik alweer ruim vijf jaar in de Randstad en ‘even’ op en neer doe je ook niet. Dus ik zie mijn ouders ook veel minder vaak. Een keer in de twee maanden denk ik.

    Beantwoorden

Leave a Reply

CommentLuv badge